Ontwikkelaar Shopbak probeert het opnieuw, nu met fake-inspraak.

Na het debacle van de shopbak in 2013 probeert Harm Mensink het opnieuw. Hij meent goed naar de gemeenteraad van Arnhem te hebben geluisterd. Hij heeft nu een pseudo-inspraakproces opgetuigd om zijn plan alsnog uitgevoerd te krijgen. De eerste deelnemer is al opgestapt.

Harm’s goocheltruc: als je een konijn in een hoge hoed stopt, komt er ook een konijn uit.

Een blanco of open planproces! Prima!

“De bevolking en de ondernemers bij de planvorming betrekken”, dat heeft Harm Mensink van ontwikkelaar Arthur Armstrong goed begrepen, toen de Arnhemse Gemeenteraad in het voorjaar van 2013 zijn shopbak naar de prullenbak verwees. Dus sprak hij in het najaar van 2013 met het Wijkplatform Arnhem-West en stelde hij een Klankbordgroep uit de wijk in om, zoals hij te kennen gaf, een blanco planproces in te gaan voor de invulling van het braakliggende terrein aan de Utrechtseweg. En voor een blanco planproces waren voldoende bewoners en ondernemers uit Lombok, Heijenoord en Hoogstede/Klingelbeek te vinden. Vrijwel iedereen vindt immers dat het terrein van de voormalige garage Hegeman dringend een nieuwe bestemming moet krijgen. Het is nu een schandvlek voor de wijk.

Blanco blijkt niet blanco.
Harm Mensink huurt twee adviseurs in om het inspraakproces te begeleiden en stuurt een brief (10 september 2013) naar een geselecteerd aantal wijkbewoners en ondernemers.   Of zij belangstelling hebben voor de klankbordgroep. Daar worden al de eerste drie fouten gemaakt:

  1. De selectie is zó uitgevoerd, dat bewoners die het meeste te maken krijgen met de invulling van het terrein (de zogeheten “eerste schil”) per definitie in de minderheid zijn. De eventuele tegenstand van die kant wordt zo klein mogelijk gemaakt. Hoe representatief is de inspraak dan nog?
  2. Er wordt nergens duidelijk gemaakt wat de status van de klankbordgroep is. In ieder geval kan de groep nooit beslissen. Individuele leden kunnen alleen hun geluid laten horen en dat is alles. Toch probeert de ontwikkelaar er één geluid uit te laten komen, zoals we verderop zullen beschrijven. Want hij wil draagvlak en dus zoveel mogelijk unanimiteit. Dat vraagt luisteren naar de klankbordleden en dat bleek helaas niet het sterkste punt.
  3. In de uitnodigingsbrief van september 2013 geeft Mensink eigenlijk al onomwonden aan waar het hem om gaat: “Wij willen verbetering van de wijkeconomie in Arnhem-West (…) Wij willen een centrumplek in de wijk creëren waarin het prettig ondernemen is, waar mensen werk vinden en waar ook de ontmoetingsfunctie voor bewoners in de wijk gestalte krijgt. Uitgangspunt is een trekker huisvesten in de vorm van een supermarkt.

Dat is geen blanco begin dus, maar een aap uit de mouw of liever gezegd: een konijn dat al bij voorbaat in de hoge hoed van het planproces is gestopt.

De trechter treedt in werking.
Met deze vertrekpunten maakten de slimme adviseurs van de ontwikkelaar vervolgens een trechter van het inspraak-gebeuren. Hoewel diverse klankbordleden al vanaf het begin aangaven dat er een blanco uitgangspunt moest komen, walste de projectleiding min of meer autistisch door als een bulldozer. Ook het geluid dat het niet zozeer gaat om een supermarkt, maar vooral om de grootte ervan en dus de impact op de wijk, werd vakkundig van tafel geveegd, ondersteund door al of niet quasi-wetenschappelijke uiteenzettingen over de supermarkt van de toekomst. Een wijksupermarkt zou het moeten worden met een oppervlakte van zo’n 1.800 m2, vergelijkbaar dus met de shopbak, maar dan bovengronds. Dat is overigens geen wijk- maar een stadsdeelsupermarkt.
Er is zelden een klankbordgroep met zoveel krommende tenen waargenomen.

Bewonersavond: rijp en groen (bewerking: ontwikkelaar).
Behalve klankbordvergaderingen is in het najaar een redelijk bezochte inloopbijeenkomst voor wijkbewoners en ondernemers gehouden. De keuze voor een inloopbijeenkomst was een slimme. De ontwikkelaar hield geen inleiding en er was ook geen centrale discussie mogelijk. Er stonden drie thema-borden waarop de bezoekers hun kreten rijp en groen konden neerpennen. Er is niet bijgehouden wie wat zei, waar de bezoeker vandaan kwam en welke voorinformatie hij of zij had. De oogst was dus een verzameling vaak tegenstrijdige kreten, die vervolgens door de ontwikkelaar zorgvuldig zijn bewerkt tot lijstjes ten behoeve van 3 workshops: economie, verkeer en leefbaarheid.

Workshops: de deegrol.
De lijstjes met kreten werden vervolgens als input gebruikt voor een drietal zogenoemde workshops. Die waren dat helaas niet. Stel je voor: de klankbordgroep werd in kleine subgroepjes verdeeld van enkele mensen. Zet daar diverse, ook van buiten gerekruteerde deskundigen en belanghebbenden tegenaan en je weet wat je krijgt. Zo zat bijvoorbeeld bij de economie-workshop een baas van supermarktconcern Hoogvliet aan tafel, en niet bijvoorbeeld de SPAR-organisatie. In een andere workshop kwamen we Kees Maris, de ontwerper van de shopbak van 2013 tegen. Zo ging dat daar. Niet zozeer workshops dus, maar veeleer deegrollen waarmee diverse “arme” leden van de klankbordgroep platgewalst werden.

Conclusies trekken ging van au.
De oogst van de workshops was de ontwikkelaar en zijn adviseur dus welgevallig. Het waren hun eigen woorden. Dat zou dus makkelijk conclusies trekken worden in de laatste klankbordgroep. We spreken inmiddels van 23 januari 2014. Konden we zo door naar een wijkavond om daar met groot draagvlak een nieuwe Hoogvliet-variant vast te stellen.   Daar zou de gemeente niet meer omheen kunnen. Maar, helaas voor de ontwikkelaar: de klankbordleden lieten zich niet zo gemakkelijk in de luren leggen. Het grootste deel eiste een gelijkwaardige behandeling van de aspecten leefbaarheid, verkeer en economie. Economie (=grootschalige supermarkt) zou dus niet leidend mogen zijn voor de invulling van het Hegemanterrein. De slotsom was dat de ontwikkelaar zo dus niet met de klankbordgroep naar de wijk zou kunnen gaan.
De klankbordbijeenkomst van 23 januari werd dus verlengd, naar 18 februari. De klankbordgroep eist in meerderheid dat dan door de ontwikkelaar duidelijkheid zal worden gegeven over drie elementen van zijn beoogde supermarkt:

  • dat voldoende levensvatbaarheid overblijft voor de huidige kleine ondernemers in de wijk;
  • dat het huidige verkeersinfarct in met name de Oranjestraat wordt opgelost;
  • dat de supermarkt c.a. qua maat en schaal past bij het karakter van onze wijk.

Diverse leden voegden er aan toe: als niet aan deze drie voorwaarden wordt voldaan, kan er wat hun betreft dus geen grootschalige supermarkt komen. Het is dus nog maar de vraag of het konijn voor het eind van Harm’s goocheltruc nog in leven is. Op 18 februari zal dat blijken.

Eerste klankbordlid al vertrokken.
Eén van de klankbordleden wilde dat niet afwachten. Zijn geloof in een open, oprechte planprocedure waarin de wijk het volle pond zou krijgen, was geheel de bodem ingeslagen. Hij stapte dus op. Mogelijk volgen er op 18 februari meer. Zo gaat dat als je als ontwikkelaar onder het mom van het betrekken van de wijk je eigen belang koste wat het kost wil doordrukken.

Wordt vervolgd na 18 februari.

Brief van ArthurArmstrong Vastgoed BV aan omwonenden

Geachte omwonenden,

Hierbij een korte update van de stand van zaken sinds de informatieavonden van 14 en 16 februari jongstleden.

Inmiddels hebben wij de meesten van u gesproken in 1-op-1 gesprekken. Hier hebben wij goede informatie en suggesties uit gekregen voor verdere optimalisatie van het plan. Onze landschapper, stedenbouwkundige en architect zijn hiermee inmiddels volop aan de slag om tot verdere uitwerking te komen. Wij hopen u de oplossingen binnenkort in persoonlijke gesprekken en informatieavond te presenteren en toe te lichten.

Een vraag die tijdens de gesprekken ook naar voren kwam betrof de voortgang van de sloop. Als gevolg van ondermeer de winterse omstandigheden hebben wij de asbestsanering en daarmee de sloop moeten staken. Nu het beter weer wordt kunnen we de in het pand aanwezige asbest verwijderen en de sloopwerkzaamheden verder voort zettten. Daarmee zal ook het terrein worden opgeruimd waardoor het totaal een aardiger aanzien verkrijgt.

Wij zullen op dit moment alleen de gebouwen slopen, de erfafscheiding(en) alsmede (delen van de) gevels op/tegen de erfafscheidingen laten we op dit moment nog ongemoeid. Daarbij zullen uiteraard daar waar nodig gevels ondersteund worden zodat geen gevaarlijke situaties ontstaan. De sloopwerkzaamheden zullen in onze opdracht verricht worden door de firma Enzerink uit Hengelo (G). Daar waar nodig zullen zij met u in overleg treden om een en ander nader af te stemmen.

De erfafscheiding (hek) aan/langs de Utrechtseweg blijft (ook gedurende de realisatie) in tact en afgesloten.

Wij vertrouwen erop u hiermee naar behoren te hebben geïnformeerd en hopen u binnenkort te kunnen informeren over het vervolg van deze ontwikkeling.

Mocht u naar aanleiding van deze mail nog vragen/opmerkingen hebben dan horen wij dat uiteraard graag.

Met vriendelijke groet,
Harm Mensink
ArthurArmstrong Vastgoed BV