Lawaaioverlast is meer dan kale decibellen

Lawaaioverlast is meer dan kale decibellen, “Stapeling van lawaai wordt onderschat”.

Hiermee start het artikel uit de Volkskrant van 24 april 2012 over de nieuwe pyscho-akoestische aanpak van meten van de heer Loek van Laarhoven (gepensioneerde geluidsexpert van de gemeente Oss).

Een supermarkt aan de Utrechtseweg zal door de bevoorrading (4 a 5 keer per dag vanaf 7 uur ’s-morgens en ook op zaterdag en zondag!) en door geluid van dichtslaande deuren en mensen op het grote parkeerterrein van ruim 70 auto’s voor veel overlast voor de omwonenden zorgen. De omliggende Wilhelminastraat, Alexanderstraat en de Oranjestraat fungeren als een soort klankkast en versterken het geluid dag en nacht.

De wet werkt met 24-uurs gemiddelden en houdt geen rekening met de beleving van mensen. Beleving van geluid is deels een subjectieve waarneming waarbij ook psychosociale factoren een rol spelen. Alleen maar voldoen aan de norm is volgens Van Laarhoven achterhaald. “In stadcentra werkt de wet niet goed en is er volgens de wet niets aan de hand; in de praktijk worstelen gemeenteambtenaren met waslijsten aan bewonersklachten”. Volgens Cristo Padmos, een van de architecten van de Wet geluidshinder kan de methode van Van Laarhoven een uitweg bieden.

De gemeente zal aangeven dat het voldoet aan alle normen. Het gaat ons ook om het verschil; op dit moment is er geen geluidsbron; er wordt nu vanaf het terrein geen geluid geproduceerd. Ook toen garage Hegeman er was, was het geluid minimaal omdat alles zich binnen afspeelde. Een groot parkeerterrein met op- en afrijdende auto’s, aan- en afvoer, karretjes, open en dichtslaande deuren en winkelende mensen bij de dagwinkels zorgt wel voor veel geluid. De overlast voor de omwonenden wordt zwaar onderschat en we verwachten veel klachten als het parkeerterrein er is. Gemeenteraad 026: kies voor kwaliteit van leven, kijk niet alleen naar de normen maar laat de Lombokkers de vogels horen in plaats van auto’s.