Beste Trudy, …

Beste Trudy,

Je ingezonden brief in De Gelderlander van 15/2 noodzaakt ons te reageren. Het lijkt in de brief alsof wij tegen een supermarkt zijn maar dat ligt toch anders. Hieronder onze reactie.

Een projectontwikkelaar koopt grond en probeert dat uiteraard rendabel te maken. Daar is niets op tegen. Maar hij loopt hierbij altijd een risico, zijn eigen risico. Het is natuurlijk niet zo dat als iemand een stuk grond koopt dat hij ook meteen bouwrechten zou hebben. Dat bepaalt uiteindelijk de gemeenteraad in het bestemmingsplan.

Goed om van je te vernemen dat de meerderheid van de klankbordgroep tegen is! Tegen een grote fullservice supermarkt wel te verstaan en niet tegen een normale buurtsuper. Wij zelf vinden ook dat we voor de ouderen een buurtsupermarkt in de wijk moeten behouden. Zeker voor de ouderen in de Hulkesteinflat. Maar niet te groot want anders heb we er meer last dan profijt van.

Een supermarkt als trekker en als vervanger van de SPAR vind niemand een probleem. Dus ook wij niet. Maar die supermarkt hoeft niet van “een behoorlijke grootte” te zijn. Het is tenslotte de vervanger van de SPAR (als deze zou verdwijnen). En in Nederland worden ook in deze moeilijke economische tijden nieuwe supermarkten gebouwd: ook supermarkten tussen de 800-1000m2 (zie hier). En die zijn ook rendabel!

Geen enkele winkel in de buurt als de raad een bestemmingsplan wijziging zou afwijzen. Dat is wat je beweert maar is overdreven. Er zijn ook nog Vonk en de wijnhandel Rob Peters die juist door de komst van een te grote supermarkt in hun bestaan worden bedreigd.

Je geeft aan dat er ook mogelijkheden zouden kunnen zijn voor dagwinkels, een restaurant in de villa en zzp ruimtes. Zoals je hebt kunnen zien op onze website is dat ook één van onze eigen opties, dus daar zijn we het over eens.

Dus Trudy … wij willen ook een supermarkt indien de SPAR zou verdwijnen maar we willen de overlast beperken (ook voor de Hulkesteinflat) en zijn dus voor een buurtsuper van max. 900 m2.

Met vriendelijke groet,

Platform “Geen shopbak in Lombok”

Boodschappen steeds meer via internet

Ook een kleine supermarktketen als Jan Linders gaat naast een winkel ook online de boodschappen aanbieden. Zie hier in De Gelderlander op internet.

Steeds meer mensen laten hun boodschappen bezorgen. Het is niet alleen gemakkelijk voor ouderen maar ook voor jongeren die vanwege het drukke leven kiezen voor gemak. Even op internet je boodschappenlijstje invullen en voor een kleine vergoeding krijg je de boodschappen tot aan je keuken thuisbezorgd. Tegenwoordig hebben gelukkig ook senioren steeds meer de beschikking over een pc of tablet.

Naast AH, SPAR, Jumbo, Plus, C1000 dus nu ook Jan Linders voor de online boodschappen.

 

Huidige situatie shopbak terrein

Huidige situatie Hegeman terrein

Het terrein bestaat uit meerdere percelen met hun eigen beperkende bestemmingen. Alleen op het voormalige Hegeman terrein mag gebouwd worden (binnen de grenezen van het bestemmingsplan). Het resterende deel van het terrein mag niet worden bebouwd.

De gebouwen op het binnenterrein tussen de Oranjestraat en de Utrechtseweg zijn door de ontwikkelaar grotendeels gesloopt, terwijl het overgrote deel van de begroeiing is gekapt. Alleen de vroegere showroom aan de Utrechtseweg en het gemeentelijk monument Villa De Twee Zuylen staan nog overeind. Beiden zijn in deplorabele staat. Voor het overige is het een zandvlakte. Deze is in theorie niet openbaar toegankelijk, doch in de praktijk heel gemakkelijk te betreden. Een ongewenst gapend gat in het omringende rustige, kleinschalige woongebied.

Hier de links naar  de optie 1, optie 2 en optie 3.

 

Optie 1: Lombok Plaza

Optie 1. Lombok Plaza

De filosofie achter deze optie is het creëren van een echt ontmoetingspunt, een groen plein. Daar rondom zijn diverse functies gedacht. Dus niet alleen een buurtsupermarkt, die minstens de dubbele oppervlakte kan krijgen van de huidige SPAR. De super is gedacht langs de achterkant van de woningen van de Oranjestraat, die er overigens wat tuin bij krijgen, omdat ze nu wel heel karig bedeeld zijn. Aan het einde van de tuinen van de Alexanderstraat en de Wilhelminastraat denken we aan ruimten voor woon-werkstudio’s, winkeltjes en dergelijke.

De villa krijgt een horeca-functie met een terras aan het plein. In de buurt missen we o.a. een aantrekkelijk restaurant.

Het parkeren vindt deels onder de super plaats en deels voor de villa. Voor de villa wordt het parkeerterrein verlaagd, zodat de villa goed zichtbaar blijft. De bevoorrading vindt plaats via de voorzijde bij de Utrechtseweg.

De hoofdingang van het terrein is aan de Utrechtseweg. De doorgang vanaf de Oranjestraat wordt gehandhaafd om de verbinding met de winkels in de Oranjestraat te realiseren, maar is uitsluitend voor voetgangers. Invulling van het terrein conform Beleidsvisie Spoorzone West.

Hier de links naar  de huidige situatieoptie 2 en optie 3.

 

Optie 2: Buurtsuper Hegeman

Optie 2. Buurtsuper Hegeman

Deze optie beslaat alleen het terrein van de voormalige garage van Hegeman. Daarop wordt een buurtsuper gedacht van maximaal 900 m2(=driemaal huidige SPAR). Dit is mogelijk omdat ook de voormalige showroom bij de super wordt betrokken. Het parkeren vindt ondergronds plaats (40 plaatsen). De super is zó gesitueerd dat ook hier de bewoners van de Oranjestraat enige extra buitenruimte krijgen.

Het terrein van de villa en de villa zelf blijven buiten het plan, maar een horecabestemming zou ook in deze optie een goede kunnen zijn. De entree en de bevoorrading zijn op dezelfde wijze gedacht als in optie 1.

Voor deze variant is geen bestemmingsplanwijziging nodig voor het terrein van de villa.

Hier de links naar  de huidige situatie, optie 1 en optie 3.

Optie 3: Buurtsuper Hegeman Plus

Optie 3. Buurtsuper Hegeman Plus

Optie 3 is nagenoeg gelijk aan optie 2 met uitzondering van het parkeren. Net als in optie 1 wordt verdiept parkeren mogelijk gemaakt voor de villa, waardoor er onder de buurtsuper nog slechts een beperkt aantal parkeerplaatsen nodig is (één parkeerlaag onder de super).

Voor deze variant is geen bestemmingsplanwijziging nodig voor het terrein van de villa.

Hier de links naar  de huidige situatie, optie 1 en optie 2.

Alternatieven voor een mega-supermarkt

EEN NIEUWE INVULLING VAN HET SHOPBAKTERREIN

Het braakliggend terrein langs de Utrechtseweg is ons een doorn in het oog. Na het vertrek van garage Hegeman en de sloop van de gebouwen heeft de ontwikkelaar Arthur Armstrong alleen maar plannen ontwikkeld die bij bevolking en politiek onhaalbaar bleken. Ook op dit moment is hij weer bezig met kansloze plannen. Met als gevolg: een langdurige wond in ons woon- en werkgebied.       Als betrokken wijkbewoners hebben wij nu het initiatief genomen om zelf plannen voor het gebied te ontwikkelen. Die willen wij aan de wijk en de politiek gaan voorleggen.

De invulling van een zo centraal in ons leefgebied gelegen locatie is geen sinecure. Er leven in de wijk allerlei ideeën over wat wenselijk en belangrijk is. Daarom hebben wij een drietal opties ontwikkeld. In de komende discussie daarover kunnen uiteraard nog andere mogelijkheden aan de orde komen.

Onze opties zijn gebaseerd op de volgende uitgangspunten:

  • Het gebied moet primair een belangrijke functie krijgen voor Lombok, Heijenoord en Hoogstede/Klingelbeek. Geen stadsdeel- of stedelijke functie dus.
  • De bebouwing moet passen in de schaal en maat van het omliggende gebied. Dus geen grootschalige landmarks, maar kleinschalige toevoegingen.
  • De invulling moet slechts een beperkte autoverkeer aantrekkende werking hebben. De huidige overbelasting van vooral de Oranjestraat en de Utrechtseweg mag niet nog eens belangrijk worden vergroot.
  • Het is van belang dat een buurtsupermarkt voor de wijk behouden blijft. De huidige SPAR heeft aangegeven binnen ca. 2 jaar te stoppen, onder meer omdat de huidige vestiging aan de Oranjestraat te klein is (300 m2) en bovendien ongunstig gelegen voor parkeren en bevoorrading. Op het shopbakterrein kan een ruimer alternatief worden geboden.
  • De invulling van de locatie zal een stimulans moeten kunnen geven aan de huidige ondernemers in de wijk.
  • De Gebiedsvisie Spoorzone West is leidend voor de nieuwe invulling.
  • Minimaal overlast voor de direct omwonenden; parkeren ondergronds (behalve voor de villa).

Onze alternatieven:

  • Optie 1. Lombok Plaza: een gezellig buurtplein met diverse functies.
  • Optie 2. Buurtsuper Hegeman
  • Optie 3. Buurtsuper Hegeman Plus

De opties 2 en 3 beslaan vrijwel alleen het Hegemanterrein. De veel completere optie 1 neemt ook het terrein van de villa De Twee Zuylen mee.

Hier de links naar  de huidige situatie, optie 1, optie 2 en optie 3.

 

Kleine supermarkten: Spar City Store

In De Gelderlander van zaterdag 8 februari 2014 (pag.33): Spar City Store.

Dat kleine supermarkten geen toekomst meer zouden hebben is allang achterhaald.

In Arnhem opent de Spar binnenkort op het Willemsplein een kleine supermarkt volgens haar nieuwe formule (winkelvloeroppervlakte 350 m2).

 

In de huidige hectische maatschappij, steeds meer een 24/7 economie, maken we meer en meer gebruik van winkels op onze route van en naar het werk. En dat gaat ten kosten van de supermarkten in de buurt.

De Spar City Store wordt ook wel eens de nieuwe binnen stedelijke buurtwinkel genoemd. Uiteindelijke zullen er circa vijftig-zeventig stadswinkels in Nederland verschijven, vooral in de grotere steden.

Harm Mensink reageert in De Gelderlander

“Platform: fake-inspraak rond komst supermarkt”.

Vandaag 4-2-2014 in De Gelderlander een artikel met bovenstaande titel.
In dat artikel wordt melding gemaakt van ons eigen verhaal van <wanneer> over de werking van de klankbordgroep voor de inrichting van het #shopbak terrein.

En inderdaad is een van de klankbordgroepleden opgestapt; hij had het geloof in een open planproces verloren.

Er staat in de krant dat ze bij Arthur Armstrong van kritiek niets weten: “We hebben een goed gevoel over hoe het nu gaat.” De Gelderlander slaat de spijker op z’n kop. Harm Mensink van het bureau Arthur Armstrong hoort de klankbordgroepleden wel maar luistert niet.

Net zoals in 2013 wil de projectontwikkelaar, koste wat het kost, een grote supermarkt realiseren. Wij zijn voor een supermarkt indien de SPAR er mee zou stoppen. Geen grote fullservice supermarkt maar een wijksupermarkt passend binnen het terrein en de wijk.

Ontwikkelaar Shopbak probeert het opnieuw, nu met fake-inspraak.

Na het debacle van de shopbak in 2013 probeert Harm Mensink het opnieuw. Hij meent goed naar de gemeenteraad van Arnhem te hebben geluisterd. Hij heeft nu een pseudo-inspraakproces opgetuigd om zijn plan alsnog uitgevoerd te krijgen. De eerste deelnemer is al opgestapt.

Harm’s goocheltruc: als je een konijn in een hoge hoed stopt, komt er ook een konijn uit.

Een blanco of open planproces! Prima!

“De bevolking en de ondernemers bij de planvorming betrekken”, dat heeft Harm Mensink van ontwikkelaar Arthur Armstrong goed begrepen, toen de Arnhemse Gemeenteraad in het voorjaar van 2013 zijn shopbak naar de prullenbak verwees. Dus sprak hij in het najaar van 2013 met het Wijkplatform Arnhem-West en stelde hij een Klankbordgroep uit de wijk in om, zoals hij te kennen gaf, een blanco planproces in te gaan voor de invulling van het braakliggende terrein aan de Utrechtseweg. En voor een blanco planproces waren voldoende bewoners en ondernemers uit Lombok, Heijenoord en Hoogstede/Klingelbeek te vinden. Vrijwel iedereen vindt immers dat het terrein van de voormalige garage Hegeman dringend een nieuwe bestemming moet krijgen. Het is nu een schandvlek voor de wijk.

Blanco blijkt niet blanco.
Harm Mensink huurt twee adviseurs in om het inspraakproces te begeleiden en stuurt een brief (10 september 2013) naar een geselecteerd aantal wijkbewoners en ondernemers.   Of zij belangstelling hebben voor de klankbordgroep. Daar worden al de eerste drie fouten gemaakt:

  1. De selectie is zó uitgevoerd, dat bewoners die het meeste te maken krijgen met de invulling van het terrein (de zogeheten “eerste schil”) per definitie in de minderheid zijn. De eventuele tegenstand van die kant wordt zo klein mogelijk gemaakt. Hoe representatief is de inspraak dan nog?
  2. Er wordt nergens duidelijk gemaakt wat de status van de klankbordgroep is. In ieder geval kan de groep nooit beslissen. Individuele leden kunnen alleen hun geluid laten horen en dat is alles. Toch probeert de ontwikkelaar er één geluid uit te laten komen, zoals we verderop zullen beschrijven. Want hij wil draagvlak en dus zoveel mogelijk unanimiteit. Dat vraagt luisteren naar de klankbordleden en dat bleek helaas niet het sterkste punt.
  3. In de uitnodigingsbrief van september 2013 geeft Mensink eigenlijk al onomwonden aan waar het hem om gaat: “Wij willen verbetering van de wijkeconomie in Arnhem-West (…) Wij willen een centrumplek in de wijk creëren waarin het prettig ondernemen is, waar mensen werk vinden en waar ook de ontmoetingsfunctie voor bewoners in de wijk gestalte krijgt. Uitgangspunt is een trekker huisvesten in de vorm van een supermarkt.

Dat is geen blanco begin dus, maar een aap uit de mouw of liever gezegd: een konijn dat al bij voorbaat in de hoge hoed van het planproces is gestopt.

De trechter treedt in werking.
Met deze vertrekpunten maakten de slimme adviseurs van de ontwikkelaar vervolgens een trechter van het inspraak-gebeuren. Hoewel diverse klankbordleden al vanaf het begin aangaven dat er een blanco uitgangspunt moest komen, walste de projectleiding min of meer autistisch door als een bulldozer. Ook het geluid dat het niet zozeer gaat om een supermarkt, maar vooral om de grootte ervan en dus de impact op de wijk, werd vakkundig van tafel geveegd, ondersteund door al of niet quasi-wetenschappelijke uiteenzettingen over de supermarkt van de toekomst. Een wijksupermarkt zou het moeten worden met een oppervlakte van zo’n 1.800 m2, vergelijkbaar dus met de shopbak, maar dan bovengronds. Dat is overigens geen wijk- maar een stadsdeelsupermarkt.
Er is zelden een klankbordgroep met zoveel krommende tenen waargenomen.

Bewonersavond: rijp en groen (bewerking: ontwikkelaar).
Behalve klankbordvergaderingen is in het najaar een redelijk bezochte inloopbijeenkomst voor wijkbewoners en ondernemers gehouden. De keuze voor een inloopbijeenkomst was een slimme. De ontwikkelaar hield geen inleiding en er was ook geen centrale discussie mogelijk. Er stonden drie thema-borden waarop de bezoekers hun kreten rijp en groen konden neerpennen. Er is niet bijgehouden wie wat zei, waar de bezoeker vandaan kwam en welke voorinformatie hij of zij had. De oogst was dus een verzameling vaak tegenstrijdige kreten, die vervolgens door de ontwikkelaar zorgvuldig zijn bewerkt tot lijstjes ten behoeve van 3 workshops: economie, verkeer en leefbaarheid.

Workshops: de deegrol.
De lijstjes met kreten werden vervolgens als input gebruikt voor een drietal zogenoemde workshops. Die waren dat helaas niet. Stel je voor: de klankbordgroep werd in kleine subgroepjes verdeeld van enkele mensen. Zet daar diverse, ook van buiten gerekruteerde deskundigen en belanghebbenden tegenaan en je weet wat je krijgt. Zo zat bijvoorbeeld bij de economie-workshop een baas van supermarktconcern Hoogvliet aan tafel, en niet bijvoorbeeld de SPAR-organisatie. In een andere workshop kwamen we Kees Maris, de ontwerper van de shopbak van 2013 tegen. Zo ging dat daar. Niet zozeer workshops dus, maar veeleer deegrollen waarmee diverse “arme” leden van de klankbordgroep platgewalst werden.

Conclusies trekken ging van au.
De oogst van de workshops was de ontwikkelaar en zijn adviseur dus welgevallig. Het waren hun eigen woorden. Dat zou dus makkelijk conclusies trekken worden in de laatste klankbordgroep. We spreken inmiddels van 23 januari 2014. Konden we zo door naar een wijkavond om daar met groot draagvlak een nieuwe Hoogvliet-variant vast te stellen.   Daar zou de gemeente niet meer omheen kunnen. Maar, helaas voor de ontwikkelaar: de klankbordleden lieten zich niet zo gemakkelijk in de luren leggen. Het grootste deel eiste een gelijkwaardige behandeling van de aspecten leefbaarheid, verkeer en economie. Economie (=grootschalige supermarkt) zou dus niet leidend mogen zijn voor de invulling van het Hegemanterrein. De slotsom was dat de ontwikkelaar zo dus niet met de klankbordgroep naar de wijk zou kunnen gaan.
De klankbordbijeenkomst van 23 januari werd dus verlengd, naar 18 februari. De klankbordgroep eist in meerderheid dat dan door de ontwikkelaar duidelijkheid zal worden gegeven over drie elementen van zijn beoogde supermarkt:

  • dat voldoende levensvatbaarheid overblijft voor de huidige kleine ondernemers in de wijk;
  • dat het huidige verkeersinfarct in met name de Oranjestraat wordt opgelost;
  • dat de supermarkt c.a. qua maat en schaal past bij het karakter van onze wijk.

Diverse leden voegden er aan toe: als niet aan deze drie voorwaarden wordt voldaan, kan er wat hun betreft dus geen grootschalige supermarkt komen. Het is dus nog maar de vraag of het konijn voor het eind van Harm’s goocheltruc nog in leven is. Op 18 februari zal dat blijken.

Eerste klankbordlid al vertrokken.
Eén van de klankbordleden wilde dat niet afwachten. Zijn geloof in een open, oprechte planprocedure waarin de wijk het volle pond zou krijgen, was geheel de bodem ingeslagen. Hij stapte dus op. Mogelijk volgen er op 18 februari meer. Zo gaat dat als je als ontwikkelaar onder het mom van het betrekken van de wijk je eigen belang koste wat het kost wil doordrukken.

Wordt vervolgd na 18 februari.